sbs6 Posts

‘Waarom wachten’

‘Waarom wachten’

 

 
”Go for it now. The future is promised to no one.”

Prinsheerlijk lig ik nog te dromen over de meest gekke dingen. Dit keer ben ik Teddy Ruxpin die met zijn luchtballon een vulkaan probeert te blussen ( doet die goed he 😉 ). Tot ik met zwetende billen wakker word. Ik besef me dat het een hele bijzondere dag gaat worden waar ik me lichamelijk al weken voor aan het sparen ben.

Met veel pijn en moeite strompel ik ons bed uit en leg ik mezelf in de badkuip om me vervolgens te verwennen met een warmtestraal van 42 graden. Na tientallen minuten is mijn lichaam lekker warm, neemt de pijn gelukkig wat af en dringt het echt tot me door dat ik mezelf op heb gegeven voor het nieuwe tv programma ‘Waarom Wachten’ van SBS6.


In ‘Waarom Wachten’ verrassen mensen een speciaal persoon in hun leven. Ze spreken openlijk hun waardering uit: voor wijze raad, omdat ze er zijn in zware tijden, of gewoon omdat ze zo veel van de ander houden. Lovende woorden voor die ene persoon die HET verschil heeft gemaakt in hun leven! Een simpel gebaar met een enorme betekenis www.sbs6.nl/programmas/waarom-wachten


Opgewarmd en wel hijs ik mezelf in goede kleding, iets wat ik zelden nog doe omdat ik ¨normaal¨ gesproken 7 dagen per week een blitse pyjama draag. Ik kijk voor de zekerheid nog een keer in de spiegel en zie dat ik er goed op sta en vervolg mijn weg naar beneden. Eenmaal beneden aangekomen zie ik dat mijn moeder en schoonvader ook op schema liggen. Zij zitten namelijk mee in het complot waardoor ik nog even rustig op de bank kan gaan liggen om wat verse groenten en fruit te smikkelen. 

Les moment suprême is aangebroken. Inmiddels is het 14.00 uur. De deurbel gaat en bij het openen van de voordeur zie ik een grote tv/cameraploeg verschijnen en in de achtergrond zie ik de hoofdredacteur samen met niemand minder dan Jochem van Gelder staan. Op dat moment word ik even overladen met een fijn gevoel. Een ‘Fuck Yeah’ gevoel wat ik nog ken uit mijn gezonde jaren. Wat me laat beseffen dat ik het toch weer geflikt heb en dat niemand deze bijzondere dag gaat afnemen.

Het fijne gevoel is maar van zeer korte duur want binnen no time heeft de cameraploeg ons huis in “beslag” genomen. Gelukkig heb ik nog wel de tijd om me voor te stellen aan iedereen en in het bijzonder Jochem van Gelder. Ik kan niks anders zeggen dat Jochem een hele fijne vent is met een aanstekelijke lach.  

Blog Waarom Wachten (1)

Samen met de hoofdredacteur nemen we de planning van de gehele dag door en is het meteen tijd voor actie. Nog geen half uur na het openen van de voordeur zit ik al in de auto langs Jochem van Gelder. Ik kijk Jochem met een glimlach aan en zeg: “Het moet niet gekker worden vandaag, Jochem van Gelder die mijn privé chauffeur is.”

Eenmaal een klein stukje gereden, cameraploeg volgt ons te voet, zet Jochem de auto stil en wordt er aan mij gevraagd of ik een korte boodschap in wil spreken op camera. Een boodschap die gericht is aan mijn vriendin Danielle en een beetje lijkt op een boodschap zoals deze ook te zien is bij het tv programma ‘All You Need Is Love’. Laat dit nou niet mijn programma zijn. 😉 Ik merk dat ik het lichamelijk al zwaarder begin te krijgen, maar op mijn vertrouwde wilskracht en de liefde voor Danielle lukt het me om een korte boodschap in te spreken op camera.

Na het opnemen van de boodschap vervolgen we onze weg weer terug naar huis. Waar ik gelukkig in de gelegenheid ben om even te rusten op de bank. Tijdens mijn rust word ik “verzorgd” door Floor. Zij is werkzaam als redacteur bij Talpa en vanaf de eerste dag mijn zeer fijne contactpersoon geweest. Ik probeer weer even mijn momentje te pakken. Inmiddels zit Jochem aan onze eettafel en word ik gevraagd om ook aan te schuiven. In het licht van 2 camera’s volgt er een fijn en openhartig gesprek van ongeveer 30 minuten. Een gesprek, met een lach en een traan, wat gaat over mijn leven met chronische Lyme-borreliose. Hoe Danielle met de ziekte omgaat, onze relatie, ons huidige leven, ons toekomstbeeld, waarom Danielle zo bijzonder is en waarom ik haar wil bedanken.

Het fijne gesprek staat op beeld en we zijn inmiddels halverwege de opnamedag. We rijden nu met zijn allen naar Danielle haar werk toe waar we de ultieme verassing voortzetten. Wat Danielle en haar collega’s niet weten is dat er al diverse voorbereidende werkzaamheden zijn verricht op hun werk. Waaronder het plaatsen van (verborgen) camera’s. Voor even heb ik het gevoel alsof we in Bananasplit zijn beland.

Blog Waarom Wachten (50)Blog Waarom Wachten (63)

Ik neem vlug nog wat eten, drinken en pijnstillers mee en stap in de auto bij mijn schoonvader. Waar ik mijn koptelefoon opzet met fijne muziek. Ben Howard is de gelukkige. En uitgestrekt ga liggen om het komende uur wat te “rusten”.

Mijn schoonheidsslaapje van een uur vliegt voorbij en rond de klok van 18.00 uur gaan Jochem, ik en de cameraploeg nog wat kleine opnames doen rond de locatie. Jochem en ik worden rijdend gefilmd tijdens een kort gesprek in de auto en tijdens de speech die ik hardop aan het oefenen ben. In deze speech, zelf noem ik het mijn ‘Ode aan Danielle’, heb ik geschreven waarom Danielle zo bijzonder is voor mij en dat ik haar uit de grond van mijn hart wil bedanken dat ze er altijd voor me is. Met in het bijzonder haar liefdevolle zorg de afgelopen jaren waar ik diepe dalen heb gekend door de slopende ziekte (van Lyme). Deze speech zal ik rond 19.30 uur aan haar voordragen in het bijzijn van 4 camera’s en al haar collega’s.

Niets vermoedend zit Danielle met haar collega’s in vergadering. Ze vertelde me gisteravond nog dat ze moest overwerken. Ik ben maar vlug even naar de keuken gestrompeld want kon mijn lach bijna niet meer inhouden. Plots word ze verrast met mijn boodschap op het grote scherm.

Blog Waarom Wachten (65)Blog Waarom Wachten (66)
In mijn korte boodschap vertel ik dat ze niet moet verschieten en dat ik haar (nog) niet ten huwelijk vraag. Ik vraag of ze naar buiten wil komen met haar collega’s. In de tussentijd heb ik mij heerlijk gesetteld op een rode chesterfield bank die speciaal voor dit moment geplaatst is in een grote open (werk)loods op haar werk. Hier wacht ik geduldig, zelf zou ik het ‘zombie bankhangen’ noemen, op Danielle en haar collega’s om mijn speech voor te dragen.

Mijn hart begint sneller te kloppen want we krijgen het seintje door dat Danielle en haar collega’s onderweg zijn naar de loods. Hier zit ik dan als ‘gespierde spijker’ met een microfoon in mijn hand. 

Blog Waarom Wachten (34)Blog Waarom Wachten (14)
Danielle draait als eerste de hoek om en we raken beide geëmotioneerd als we elkaar zien. Een paar tellen later komen ook haar collega’s de hoek om. Ik dacht nog even dat het een paar collega’s zouden zijn, maar het lijkt wel of ze speciaal voor dit moment een paar extra blikken hebben opengetrokken.

Inmiddels is iedereen aanwezig en vraag ik of Danielle langs me komt zitten zodat ik mijn speech kan voordragen. Het voelt voor ons beide een beetje onwerkelijk aan om nu samen op deze bank te zitten, maar na een gezamenlijke glimlach begin ik dan eindelijk aan mijn liefdevolle speech. Een speech die gepaard gaat met natuurlijk wat humor, een lach, een traan, een knipoog, een knuffel en een klein beetje ‘Jos chaos’.

Ben jij nieuwschierig geworden wat ik in mijn ‘Brabantse speech’ te vertellen heb? Vergeet dan zeker niet te kijken naar deze bijzondere uitzending. 

Blog Waarom Wachten (16)Blog Waarom Wachten (17)
De speech zit erop. We geven elkaar een kus en houden elkaar stevig vast. Er is groot applaus en als verrassing komt Jochem tevoorschijn om wat meer te vertellen over het programma en iedereen te bedanken voor zijn aanwezigheid. Tot slot volgen er nog wat (groeps)foto’s. Wordt er nog fijn wat nagepraat. Doen Danielle en ik afzonderlijk nog een kort interview en ben ik super dankbaar dat deze onvergetelijke dag geslaagd is.

Blog Waarom Wachten (13)Blog Waarom Wachten (6)

Ik wil heel graag mijn vriendin Danielle, schoonvader Wouter, moeder Marianne, zus Rebecca, onze hondjes Bella & Mojo, Jochem van Gelder, Manon, Floor, cameraploegen, Kim, Danielle haar collega’s en SITA bedanken voor hun bijdrage aan deze voor ons onvergetelijke dag. 

Voldaan en dankbaar cruisen we naar huis. Waar ik mijn oogjes ga sluiten en de komende dagen total loss te vinden ben onder mijn ‘Amazing David de Kabouter dekbed’. Ik zeg: “Tot woensdag 11 november om 21.30 uur bij SBS6 lieve kijkbuisvolwassentjes!”

– Liefs, Joshua