humor Posts

‘Kill them with humor’

‘Kill them with humor’

 
 

Er wordt me wel eens hardop ingefluisterd: “Jos, je moet echt een boek gaan schrijven.” Waar ik in gedachte op antwoord: “Natuurlijk Jos, je gaat gewoon eventjes een boek schrijven.”

Nee, even serieus. Ik moet altijd een beetje om mezelf lachen als ik het woord serieus tevoorschijn haal. Ik heb het wel eens met een glimlach gezegd tegen wat mensen om me heen, maar je schrijft toch niet zomaar een boek? Hoe weet je in godsnaam of je over de kwaliteiten beschikt om een (goed) boek te schrijven? En niet geheel onbelangrijk, ook nog een boek wat tenminste 1 ‘groupie’ wil lezen?

Om een antwoord te krijgen op deze vraag zet ik mijn trouwe Joker in; het internet. Op internet is namelijk te lezen dat je gewoon moet beginnen met schrijven. Klinkt als muziek in de oren toch? We weten immers allemaal; wat op het wereldwijde web staat is waar(heid).

“Je moet over voldoende fantasie beschikken om de waarheid aan te kunnen.”

Spraakwater

Dat ik met een overvloed aan spraakwater de keizersnede heb overleefd is een feit. Dat ik ontzettend slap kan ‘lullen’, in no-time een lap tekst uit de losse pols tover, een rijke fantasie heb, veel heb meegemaakt, zelfverzekerd ben, mijn gevoelens de vrije loop laat is me allemaal bekend. Ik durf zelfs te geloven dat ik met gemak 500 pagina’s geschreven krijg.

Maar dan zijn we er nog lang niet, tòch? Ik heb nog een kleine bijkomstigheid dat ik vrij druk en chaotisch ben. Het wordt dus een grote uitdaging voor mezelf om een ‘meesterwerk’ te gaan schrijven wat lekker vlot leest. Waar je opgeslokt wordt in het avontuur en niet meer wilt stoppen met lezen. Niet een ‘stuiterbal avontuur’ waar je tijdens het lezen al opgenomen moet worden op de ‘PAAZ afdeling’.

Nu ik dit aan het schrijven ben, met opliftende muziek op mijn ‘harses’, wil ik het al van de daken schreeuwen. Ik kan zo opgaan in mijn eigen enthousiasme. Je kunt wel zeggen dat ik iemand ben van de extreme. Het is alles of niets. Dus bij deze: “Fuck it, ik ga het ook gewoon doen.” Ik geloof dat ik de wereld echt iets te vertellen heb en hoe gaaf zou het zijn om dit verhaal te bundelen in een prachtig boek? 

“Wacht niet met schrijven tot je inspiratie hebt, maar schrijf net zolang tot je hebt ontdekt waar de inspiratie zich heeft verstopt.”

Bed arrangement

Zoals vele van jullie inmiddels weten ben ik dusdanig ziek waardoor ik de meeste tijd ‘cosy’ doorbreng in bed. Je zou dus kunnen zeggen dat ik zeeën van tijd heb, alhoewel ik zelf het zo niet voel, en me vermaak met ‘pietjes’ draaien, coole vliegtuigjes bouwen, gekleurde pillen slikken, muziek luisteren en films en series kijken op netflix. Dus ja, waarom dit spannende ‘bed arrangement’ dan niet uitbreiden met het schrijven van een eigen boek? 

Voordat ik het vergeet te zeggen. Ik heb nog een activiteit in bed waarin ik uitblink. En nee het is niet wat je misschien denkt. Ik ben namelijk uitmuntend goed in het ‘klieren’ van mijn vrouw. In het bijzonder als ze al halverwege dromenland is. Volgens haar kan ik de nominatie in ontvangst nemen voor de ‘meest irritante vent van de planeet‘. Ondanks dit minpuntje houdt ze nog wel onvoorwaardelijk van me en dat is absoluut wederzijds.

Mocht er ooit een oscar uitreiking komen voor deze nominatie, je weet maar nooit, dan geef aub een seintje? Ik kan na het winnen van deze oscar meteen van de gelegenheid gebruik maken om mijn boek te presenteren aan het grote publiek. 

Dubbelcheck tik

Door de ziekte is mijn concentratie en korte geheugen slechter geworden en heb daardoor een soort van ‘dubbelcheck tik’ gekregen. Alsof ik al niet genoeg (gekke) tikken heb zullen sommige mensen nu denken. Omdat mijn korte geheugen niet meer zo goed functioneert merk ik dat mijn gedachten, die ik op papier wil zetten, in een andere versnelling staan als voorheen. 

Ik kan het misschien wel als een klein voordeel zien want in mijn gezonde jaren stonden mijn gedachten continue in versnelling 5. Niet altijd even handig. Nu rijd ik gewoon aan en is het een verrassing in welke versnelling ze staan. Het komst zelfs geregeld voor dat mijn gedachten in de berm belanden. Dit noemen we ook wel ‘brainfog’.

Ik merk overigens wel dat ik het heerlijk vind om te schrijven met een TomTom die van de wap af is en de hemelse stem heeft van Jim Carrey. Maar laten we even ‘to the point’ komen. Ik ga voor de zekerheid nog even de ‘dubbelcheck tik’ doen. Ik visualiseer de vraag in mijn gedachten: “Jos, weet je 100% zeker dat je een boek wilt gaan schrijven?” *Even stilte* “Ja ik wil!” Die laatste 3 woorden ga ik nog een keer live horen, maar dat is weer een héél ander hoofdstuk.

Hamkaas vraag

Waar wil ik een boek over gaan schrijven? Dat is natuurlijk dé allesomvattende ‘hamkaas vraag’.  

Superheld, held 

“Quote.” 

 

‘Teken aan de Wand’ – www.huib.me/nl/werk/teken-aan-de-wand

‘Lyme te lijf’  www.lymetelijf.nl

‘Licht op Lyme’ – www.lichtoplyme.nl

De

De

 

– Liefs, Joshua


‘Lopen voor Lyme’

‘Lopen voor Lyme’

 
”Asking for help when you need it does not show weakness, it shows tremendous strength.”

Wanneer kom je op hét punt aan in het leven dat je zelf om hulp gaat vragen?

Ik ben van nature helemaal niet iemand die om hulp vraagt? Ik ben puur sang een ondernemend persoon en voordat ik ziek werd deed ik alles in het leven op eigen drive en (wils)kracht. Ik help veel liever andere mensen, waaronder mijn dierbaren en lotgenoten, maar moet ook eerlijk zijn tegen mezelf en beseffen dat ik al jarenlang financiële en lichamelijke hulp nodig heb. Ziek zijn is géén keus, maar om hulp vragen is (voor mij) wel een keus! Daarom grijp ik dit prachtige Lopen voor Lyme evenement met beide handen aan.  


panorama-1-large

Lopen voor Lyme is een wandel en hardloop event voor Nederlandse chronische Lyme patiënten. De deelnemende teams proberen zoveel mogelijk funding op te halen voor de patiënten waar ze voor lopen. 

De eerste editie van Lopen voor Lyme vindt plaats op zaterdag 9 april 2016 op het Henschotermeer te Woudenberg. 

Het doel: creëren van Lyme awareness en het ophalen van funding voor het bekostigen van (buitenlandse) behandelingen, medicijnen, onderzoeken en dergelijke. Al het gedoneerde geld gaat direct naar de patiënten toe, dus geen tussenkomst van stichtingen of andere partijen. 

De start is om 7:00 s’ochtends en Lopen voor Lyme eindigt groots om 19:00 uur. Direct na de loop is er een speciaal moment voor chronisch Lyme patiënten. Uiteraard zijn gedurende de gehele dag toeschouwers van harte welkom! 

Voor meer informatie: 

www.lopenvoorlyme.nl

www.facebook.com/lopenvoorlyme


Waarom en waarvoor vraag ik financiële hulp?

Ik ga proberen om dit zo goed mogelijk uit te leggen. Voor zover het me lukt in dit doolhof. Als het gaat om chronische Lyme-borreliose dan is het financieel één groot drama. Dit geldt niet alleen voor mij, maar voor duizenden chronische Lyme patiënten (en hun omgeving), alleen al in Nederland. 

Mijn eigen financiële situatie is door de jaren heen zó complex geworden dat ik bewust heb gekozen om er een aparte blog over te gaan schrijven. Zo houd ik hopelijk jullie aandacht en kun jezelf tegen die tijd kijken of je zin hebt in een lang ‘popcorn verhaal’ over de ‘verzekeringsmaffia’.

Omdat ik al jaren geen uitkering ontvang vraag ik financiële hulp zodat ik mijn medische kosten kan dragen en (toekomstige) behandelingen voorlopig kan voortzetten. Mijn uitkering, als zelfstandig ondernemer, is 4 jaar geleden abrupt stopgezet omdat de ziekte van Lyme in chronische vorm (nog) niet erkend wordt door de verzekeringsmaatschappij.

We hebben ons de afgelopen jaren, met een zeer gedreven advocaat aan onze zijde, in alle mogelijke bochten gewrongen om diagnose(s), symptomen, lichamelijke beperkingen en andere belangrijke zaken op papier te krijgen. Dit alles om uiteindelijk hard te kunnen maken dat er sprake is van chronisch ziekte en volledige arbeidsongeschiktheid. De wereld op zijn kop!

Helaas zijn onze inspanningen tot op heden zonder succes. Schrale troost is wel dat ik (wij) de verzekeringsmaatschappij gedagvaard heb en er volgend jaar een rechtszaak op de planning staat om hopelijk weer recht te hebben op een uitkering.

Het wegvallen van mijn uitkering heeft ervoor gezorgd dat we de financiële bodem hebben bereikt. Voor mijn lieve vriendin en (schoon)familie zijn de kosten na al die jaren ook niet meer te dragen. Omdat er geen financiën meer zijn kan ik niet mijn eigen weg bewandelen naar een betere gezondheid. Je zult hopelijk begrijpen dat de onnodige stress die deze financiële ellende met zich meebrengt, (enig) herstel in de weg staat?

Chronische Lyme-borreliose is een kostbare ziekte omdat het een langdurig behandeltraject heeft en consulten van de arts en therapeut, onderzoeken, behandelingen, medicatie, supplementen en speciale voeding niet óf maar gedeeltelijk worden vergoed. Dit houdt in dat veel kosten voor eigen rekening zijn met als gevolg dat het geldboompje kaal geplukt is of inmiddels de grootte heeft van een ‘bonzai boompje’.

Financiële hulp is dan ook noodzakelijk wil ik de mogelijkheid hebben om langdurige en toekomstige behandelingen – met alle bijbehorende kosten – voort te zetten. Zonder behandeling zal mijn gezondheid alleen maar verder achteruit gaan!

De weg die ik bewandel blijft ontzettend zwaar, maar opgeven staat gelukkig niet in mijn ‘Brabantse Van Dale’. Ik blijf dan ook elke dag strijden voor een betere gezondheid. De hoop dat ik me in de toekomst volledig kan focussen op mijn gezondheid, zonder de constante zorgen om mijn financiële situatie, houd ik in leven.

Help je me? Ik kan alle (financiële) hulp gebruiken en ben meer dan dankbaar voor alles wat op mijn pad komt en alle positieve aandacht voor de ziekte van Lyme. Elke bijdrage, hoe klein dan ook, geeft me extra hoop voor de toekomst.

“Hope can be a powerful force. Maybe there’s no actual magic in it, but when you know what you hope for the most and hold it like a light within you, you can make things happen, almost like magic.” 

Nu zijn we aangekomen bij het verzinnen van een eigen teamnaam en tot mijn verbazing was dit een ‘appeltje eitje’ en floepte de naam spontaan uit mijn hersenpan. Ik lag even te brainstormen: “Hoe ga ik lopen en humor (lachen) combineren?” Humor is 1 van de ingrediënten die me in leven houdt en mocht dus zeker niet ontbreken. Et voila, het ‘kinderke’ was geboren. 


Walk a (s)mile for Joshua

Insta photo editor1449362008760

Joshua, 33 jaar, kampt al vele jaren met (ernstige) gezondheidsklachten. Na een lange zoektocht heeft hij 5 jaar geleden pas een officiële diagnose gekregen; chronische Lyme (stadium 3), ook wel persisterende of late stage Lyme genoemd, met verschillende co-infecties.

Omdat de ziekte jarenlang ongestoord heeft kunnen doorwoekeren, zijn systemen en organen aangetast in zijn lichaam en brengt hij het merendeel van de dag in bed en op de bank door. Dit vanwege vermoeidheid en uitputting, extreme pijnen, neurologische klachten etc. Tevens is hij buitenshuis afhankelijk van een rolstoel. 

Het doel
Als team ‘Walk a (s)mile for Joshua’ willen we lopen en geld inzamelen voor Joshua zodat hij zijn dr(o)om(en) kan waarmaken. Ons streefbedrag is € 17.500 zodat zijn (toekomstige) behandelingen en medische kosten voor de aankomende tijd bekostigd kunnen worden.

Steun ons met een (kleine) donatie. Samen staan we sterk. Voor meer informatie: www.lopenvoorlyme.nl/team/walk-a-smile-for-joshua


De eerste spreekwoordelijke stap is gezet met een eigen teamnaam, maar nu zijn we er nog lang niet. Wat is er nog meer nodig om deze dag tot een groot (financieel) succes te maken?

Samenstellen van een eigen team van min. 5 en max. 15 enthousiaste lopers. Lopers kunnen zich aanmelden via rebeccaverhoeven@live.nl t.a.v. Lopen voor Lyme

• Sponsors! Het is de bedoeling dat de lopers zelf sponsors gaan werven. So go for it. 😉 Leuke ideeën/initiatieven om sponsors te werven zijn zéér welkom! Contact opnemen kan via rebeccaverhoeven@live.nl t.a.v. Lopen voor Lyme

• Doneren! Steun team ‘Walk a (s)mile for Joshua’ door een loper uit het team te sponsoren. Rechtstreeks doneren kan via de eigen pagina www.lopenvoorlyme.nl/team/walk-a-smile-for-joshua

• Plezier, humor, positiviteit, liefde, hoop, een gezond belegde boterham en goed gemasseerde benen

Ik verwacht zelf niet mee te kunnen lopen (wandelen) óf er moet in die tussentijd een wonder gebeuren, maar probeer er alles aan te doen om even aanwezig te zijn. Tenslotte moet er ook gelachen worden. Ik hoop jullie allemaal te zien op zaterdag 9 april 2016 om er samen een hoopvolle en vooral onvergetelijke dag van te maken. 

Tot slot! Mijn eeuwige dank aan alle lopers en sponsors die mij steunen. Ook grote dank aan Berdien Renes en haar familie voor het organiseren van dit evenement. Een prachtig evenement wat hoop geeft aan Nederlandse chronische Lyme patiënten.

– Liefs, Joshua 


Ik zou het ook bijzonder waarderen als jullie dit bericht zoveel mogelijk willen delen! 

‘Het Lyme alfabet’

‘Het Lyme alfabet’

 
”I sometimes suffer from insomnia. And when I can’t fall asleep, I play the alphabet game.”

Wat gaat er allemaal door mijn gedachten als ik wéér eens niet kan slapen van de helse pijnen? 

Als ik niet kan slapen dan lijken mijn gedachten net een dierentuin waar de pleuris is uitgebroken. 

images (75)

Trust your crazy ideas

 

Een beetje zoals in de film ‘Jurrasic Park’ waar een of andere ‘oetlul’ vergeten is om het gigantisch hoge hek op slot te doen, waardoor de pleuris uitbreekt en alle dinosaurusjes vrij spel krijgen om iedereen op te vreten. 😉

Ik zal maar direct met de deur in huis vallen en bekennen dat ik al van jongs af aan een vrij druk persoon ben. Mijn gedachten springen vaak van de ‘hak op de tak’ en soms zit daar een geniale ingeving tussen. Geniaal is misschien een tikkeltje overdreven, maar soms mag je jezelf best een beetje kietelen toch? 

Afgelopen zaterdag en zondag waren het weer 2 ouderwetse ‘horrornachten’ waar de pijn zo extreem was – 100 druppeltjes Tramadol (zware pijnstillers) raakten de pijn niet eens aan – dat ik het gevoel had gek te worden en dat mijn laatste uren waren ingegaan.

“Een ongrijpbare pijn die als een dwarrelende mist mijn lichaam bedekt, als glasscherven dwars door mijn lichaam en geest snijdt en na uren of dagen weer als een mysterie verdwijnt.”

Tijdens deze donkere uren, waar de pijn mij volledig in zijn greep heeft, lig ik vaak als een klein kind ineen gebogen in de badkuip. Met een verdoofde warmtestraal van 50 graden brandend op mijn lichaam, mijn mond volgedruppeld met zware pijnstillers, vloeien de tranen rijkelijk over mijn wangen, schreeuwt elke vezel in mijn uitgeputte lichaam het uit van de pijn en probeer ik voor de ontelbaarste keer mijn best te doen om mentaal sterk te blijven tot de mist weer is opgetrokken.

Insta photo editor1449621793755

In the end, some of your greatest pains become your greatest strengths

 

Een eenzaam gevecht waar alleen mijn vriendin Danielle getuige van is en dit volledig voorbij gaat aan de (buiten)wereld.

Gelukkig was er na het donker weer een lichtpuntje aan de horizon. Zondagmiddag werd ik wakker met een gebroken lijf, maar was de pijn gelukkig afgenomen en vond ik het blijkbaar nodig om te dromen over het ‘Rad van Fortuin’ met Leontien in de hoofdrol. Ik herinner me alleen nog dat ik alle letters van het alfabet had gekocht en dat Leontien deze braaf had omgedraaid. 

2015-12-08-00-58-27--1784303438

Let the magic happen

 

Hans van der Togt was overigens nergens te bekennen en volgens geruchten zou hij een gescheurde teennagel hebben. Sterkte Hans(ie)!

Genoeg stof dus om die gedachten in mijn bovenkamer eens een extra ‘zwengel’ te geven. Maffe, gekke, humoristische gedachten/uitingen houden me in leven. En zeg nu zelf, zonder humor is het leven toch fucking saai?

Ping! Daar was de geniale ingeving weer. Ik gooi gewoon alle ingrediënten in de grote ‘Gargamel pan’. 2kg horrornachten, 500gr helse pijnen, 2 volle schaaltjes Leontien, 1 blokje Rad van Fortuin, 26 letter teentjes, 0.75ltr gedachten, en wacht geduldig tot de magie zijn werk doet.

Vlammetje aan, pruttel de pruttel, roerie roerie roerie, simsalabim, wij presenteren U (mijn)…

Het Lyme Alfabet

Algehele malaise, aangezichtspijn, alcohol intolerantie

Botpijnen, bedgebonden 

Concentratie problemen

Duizeligheid, darmklachten 

Evenwichtsproblemen

Financiële problemen

Gewichtsverlies +/- 25kg, geheugenverlies 

Hoge bloeddruk, hartklachten, ‘humoritus’ 

Intoleranties (voeding e.a.), immuniteitsproblemen, Irritable Bowel Syndroom (IBS) 

Joshua Syndroom = zo gek als een klink 😉

Kortademigheid, kaakpijnen, koude handen en voeten, krachtsverlies in armen en benen 

Libido verlies, leverproblemen, licht in hoofd

Migraine met aura’s, maagklachten, misselijkheid

Nekpijn, (scala aan) neurologische klachten

Opgezette klieren, osteoporose, oog(kas)pijn, ontstekingspijnen 

Pijn aan scheenbenen, pijn op de borst (ribben)

Quasimodo = rugpijn 

Reumatische (gewrichts)pijnen 

Spierpijnen, spiertrekkingen/spasmen

Tandpijnen 

Uitputtingsverschijnselen, uitkeringsinstanties zijn grote ‘rukzooi’ als het gaat om erkenning van chronische Lyme

Vermoeidheid in extreme mate (CVS), vergeetachtigheid/verwardheid 

Wazig zien (ogen), winderigheid na broodje shoarma

Xylitol kauwgums zijn zeker de moeite waard om eens te proberen en met de letter X wordt het bij ‘Scrabble’ ook niks (rijmt ook nog) 

Ysco van softijs met nootjes, discodip, chocoladesaus en slagroom is best jammie 

Zenuwpijnen, zuurstoftekort

2015-12-09-22-52-48--1657098469(1)

 

Zoals je kunt lezen waren niet alle letters even makkelijk, dus heb ik mijn fantasie maar gebruikt. Altijd handig om een rijke fantasie te hebben bij een chronische ziekte die zogenaamd “niet” zou bestaan.

Heb jij een fantasierijk ‘Lyme Alfabet’ wat je graag wilt delen met de wereld? Dan weet je me te vinden. 

– Liefs, Joshua 


‘Heb je even voor mij’

‘Heb je even voor mij’

 

”First impression is the best impression.”


Het is maar goed dat ik bovenstaande quote nog net op tijd tegen kwam want ik wilde serieus beginnen met: “Mijn naam is Joshua Verhoeven, ik ben 33 jaar oud, ik houd van films kijken en doe Woody Woodpecker na.” 

Laat ik beginnen met een héél warm welkom voor iedereen die mijn blog heeft weten te vinden! 

Ik voel me eerlijk gezegd nog een beetje maagd als (blog)schrijver, maar dat mag de pret absoluut niet drukken want ik voel het schrijfplezier al door mijn aderen stromen. Op mijn blog zal ik een deel van mijn levenservaringen, passies, dromen, gekke momenten, weg naar een betere gezondheid en hersenspinsels met jullie delen. Ik hoop mensen te inspireren, te bereiken, (eventueel) te helpen en zeker aan het lachen te brengen.

Zoals je misschien al een beetje aanvoelt houd ik wel van gek doen en probeer ik het dagelijkse leven te omarmen met een scheutje humor. Humor zal dan ook als een leidraad door mijn blogs vloeien. De afgelopen jaren heb ik een erg zware tijd gehad met de chronisch ziekte van Lyme en humor, laat ik muziek ook zeker niet vergeten, is één van de meest waardevolle dingen in mijn leven die me staande weet te houden op mijn kromme ‘Lucky Luke O-benen’.

“Through humor, you can soften some of the worst blows that life delivers. And once you find laughter, no matter how painful your situation might be, you can survive it.”

Chronisch ziek zijn heeft een grote impact op me gehad en mijn kijk op het leven een nieuwe dimensie gegeven. Ik ben, hoe gek het misschien ook mag klinken, dankbaar voor de diepe dalen omdat het me gevormd heeft tot de persoon wie ik nu ben en ik nog intenser vanuit mijn hart ben gaan leven.

Ik probeer met alle beperkingen die er zijn zoveel mogelijk in het nu te leven en te genieten van alle mooie momenten, hoe klein dan ook, die op mijn levenspad komen. Slechte periodes zullen waarschijnlijk een deel blijven uitmaken van mijn toekomst, maar dat weerhoud me er niet van om mijn gekleurde stiften tevoorschijn te halen om het leven weer meer kleur te geven.

Tijdens het schrijven van deze (intro)blog voelt mijn hersenpan als een ‘Tres Grande Vitesse’ aka sneltrein en mijn lichaam als een levensechte stuiterbal. Zoveel heb ik te delen met de wereld. Toch ga ik het voor nu enigszins spannend houden en vooral zuinig zijn op mijn spaarzame energie. Zodat ik binnenkort weer een nieuwe blog kan schrijven, bijzondere inspiratie heb ik al opgedaan, waarin ik jullie meeneem in mijn avonturen.

Ik ben dankbaar dat mijn eerste stukje tekst eindelijk gelukt is en heb altijd al eens af willen sluiten met de geniale zin van onze vierkante Arnold Schwarzenegger: “I’ll be back!” 

– Liefs, Joshua


Voor wie zich stiekem afvraagt:“Watskeburt met die foto?” Voor de foto ben ik geïnspireerd door mezelf en een beetje door mijn grote vriend Robbie Williams. De foto staat voor mij symbool dat ik niet de ziekte ben, maar nog steeds de gekke en soms serieuze Jos(hua) die zijn eigen weg blijft bewandelen naar een betere gezondheid.